ROZDZIAŁ 22 – Jeden wielki hologram?

           Pytanie: Myślałem, że gdy mówimy o wszechświecie holograficznym, oznacza to, że wszyscy jesteśmy częścią jednego dużego hologramu.

           Odpowiedź: To bardzo powszechne nieporozumienie, ale po prostu nie może być prawdziwe.

Jeśli neurofizjolog Karl Pribram ma rację, mówiąc, że ludzki mózg jest odbiornikiem i tłumaczem holograficznym…

           “Mózg sam w sobie jest hologramem… który matematycznie konstruuje „twardą” rzeczywistość, polegając na danych wejściowych z odpowiednich częstotliwości.”

Michael Talbot The Holographic Universe

            …to znaczy, że nie może istnieć jeden wielki hologram.

           Jeżeli fizyczny wszechświat, w którym żyjemy, byłby jednym ogromnym hologramem, który jest współdzielony przez nas wszystkich, musiałby istnieć jeden gigantyczny mózg, który by go odbierał w momencie, gdy był on pobierany z Pola i przekształcał go z naturalnego stanu falowego na cząstki, które moglibyśmy postrzegać; a my wszyscy postrzegali byśmy te cząstki dokładnie w ten sam sposób.Widzielibyśmy wszyscy tę samą rzeczywistość.

           To oczywiście się nie dzieje. Faktycznie każda osoba wydaje się widzieć nieco inną rzeczywistość niż ktokolwiek inny. W rzeczywistości nasze szpitale psychiatryczne są pełne ludzi, których nazywamy “psychotycznymi”, ponieważ widzą zupełnie inną rzeczywistość niż reszta z nas.

           (“Psychoza oznacza nieprawidłowy stan umysłu i jest ogólnym terminem psychiatrycznym określającym stan psychiczny często opisany jako „utrata kontaktu z rzeczywistością”…. Osoby przeżywające psychozę mogą zgłaszać halucynacje lub urojeniowe przekonania.”)

           Stojąc w pokoju obok kogoś, kto jest psychotyczny, możesz widzieć przyjemną, bezpieczną atmosferę. Psychotyk natomiast może widzieć komorę tortur. To po prostu nie byłoby możliwe, gdyby istniał jeden ogromny hologram, który postrzegali byście oboje .

           Jest to jednak możliwe, jeśli każdy postrzega swoją własną rzeczywistość – oddzielny hologram pobrany do każdego oddzielnego mózgu.

           Prosty wypadek samochodowy, widziany przez dziesięć różnych osób, może mieć dziesięć różnych “rzeczywistości” tego, co się wydarzyło. Możesz wyjść z restauracji, a Twój przyjaciel może skomentować, jak niegrzeczna była kelnerka i chociaż usłyszałeś te same słowa od kelnerki, myślałeś, że była w porządku i pomocna.

           Albo…

           “Jaką firmę wybierzesz żeby prowadziła Twoją stronę internetową?”

           “XYZ Company”

           “Co! Ich?”

           “Tak, a co?”

           “Już kiedyś korzystałem z ich usług. Okropne doświadczenie. Zawiedli mnie na całej linii.”

           “Jestem z nimi od 10 lat, nigdy mnie nie zawiedli.”

           Jest nawet lepszy przykład, który, jak przypuszczam, zdarzył się każdemu z nas wcześniej czy później. Widzisz kogoś idącego ulicą i zwracasz się do przyjaciela, mówiąc: „Wow! To jest Brad Pitt?” A Twój przyjaciel patrzy i mówi: „W ogóle nie przypomina Brada Pitta!” A Ty nalegasz: „Tak! Wygląda dokładnie jak Brad Pitt!”

           Co tu się stało? Kiedy patrzysz na filmy lub zdjęcia w magazynie, widzisz Brada Pitta w pewien sposób, a osoba, którą zobaczyłeś idącą ulicą, wyglądała dokładnie tak, dla Ciebie. Twój przyjaciel z kolei widzi Brada Pitta w filmach lub magazynach inaczej, a także widzi osobę na ulicy inaczej, więc nie zgadza się z Tobą. Gdybyśmy wszyscy żyli w ogromnym wspólnym hologramie – jednym wielkim “holograficznym wszechświecie” – wszyscy widzielibyśmy zarówno Brada Pitta, jak i osobę idącą ulicą w ten sam sposób i byłoby powszechne porozumienie co do ich wyglądu.

           Więc każdy indywidualny ludzki mózg odbiera i tłumaczy swoją osobną projekcję holograficzną pobraną przez swoje własne Nieskończone Ja z Pola. Oczywiście jest to zawarte w prawdzie “tworzysz swoją własną rzeczywistość”, jeśli tylko zwrócimy uwagę na to, co te słowa naprawdę mówią i oznaczają.

Powrót do spisu treści